Rozdział 12

                                                    ,,Córki"

-Oczami Patrycji-

Ewelina wytłumaczyła mi kim są 2 nieznajome. Były to córki pani Ramzes- Agnieszka i Ula. Ich ojciec zmarł, gdy były małe, a matka prawie się nimi nie zajmowała. Uczyły się w domu z koleżanką mamy, która była nauczycielką. Nie mogły wychodzić z domu.

-To straszne.-powiedziałam

-Wiem, ale takie jest życie.-odpowiedziała mi Aga.

-Ale skąd wzięliśmy się na tej polanie?-spytałam.

-Zanim pani Ramzes pojechała do Łodzi zawiozła nas tu związanych. Gdyby nie zjawiły się Aga i Ula dalej byśmy byli związani.-powiedział Daniel patrząc ciągle na Ulę.

-Dlaczego tak krzyczałaś kiedy byłaś nieprzytomna?-spytał mnie Michał.

-Eeeee.....później wam powiem. Teraz są ważniejsze sprawy.-odparłam.

-Pati ma rację. Musimy dostać się do Łodzi, bo jutro pojawi się pomnik.-powiedziała Ewelina.

-Już to załatwiliśmy. Idzicie się spakować. Wyjeżdżamy o 19:30.-oznajmiła Aga.-Spotkamy się na peronie 5.-dodała szybko.

Gdy wróciłam do domu nikogo nie było. Na moim biurku leżała kartka od dziadków.

                                                   

                                                   Pojechaliśmy do cioci Klary.

                                                   Wrócimy w piątek.

,,Super dzisiaj jest poniedziałek. Do tego czasu zdążę wrócić z powrotem."-pomyślałam.

Zaczęłam się pakować. Ciągle myślałam o tym jak Daniel patrzył i uśmiechał się do Uli.